Over het Wilhelmietenmuseum

Wilhelmus van Maleval († 1157) leidde het leven van een kluizenaar in Italië, en kreeg daar een groep volgelingen. Zij noemden zich Wilhelmieten en stichtten in heel Europa hun kloosters. In 1278 wordt op verzoek van Elisabeth en haar man Arnoud van Leuven, als opvolgster van de heer van Breda Hendrik IV, door het Wilhelmietenklooster in Den Bosch het klooster ‘Monasterium Beatae Mariae Virginis’ (van de Gezegende Heilige Maagd), gesticht in Huijbergen.

Het klooster overleefde het oorlogsgeweld van de Tachtigjarige Oorlog maar ook al kon na de Franse tijd een deel van de landerijen, boerderijen en huizen teruggekocht worden, pater Quillielmus van den Bergh, de laatste monnik van heel de orde, zag zijn orde niet herleven en vertrok in 1847.

Het vicariaat Breda nam de bezittingen over en stelde deze beschikbaar voor de opvoeding van weeskinderen. De Broeders van Huijbergen begonnen hier hun opvoedingswerk. Helaas is het klooster van de Wilhelmieten, met alle latere uitbreidingen in 1944 door de Duitsers in de slag om Antwerpen in brand gestoken. Het poortgebouw is gelukkig gespaard gebleven, en na een grondige restauratie kon daar op 27 augustus 1977 het Wilhelmietenmuseum worden geopend. In een zestal zalen worden vele herinneringen aan de Wilhelmietenorde en aan het werk van de broeders van Huijbergen tentoongesteld. Aan lokale kustenaars wordt ieder jaar gelegenheid geboden om in een van zalen te exposeren.

Bestuursleden: 

Voorzitter                         :         br. Bram Hommel

Secretaris/econoom    :         dhr. Piet van Arendonck

Lid                                     :         dhr. Wim Reijnders   

Lid                                     :         mw. Ineke Leemput

Lid                                      :         mw. Gitta van Rooij-Peeters

 

Conservatoren

br. Adrie Franken

mw. Marian Muller